Een deel van het oppervlaktevuil zakt naar de bodem van het moeras. Een laag lava zorgt daar voor dieptefiltratie. Uiteindelijk wordt het zuivere water afgevoerd via een pomphuis en een pomp zorgt ervoor dat alles weer richting vijver vloeit.

Men moet echter enkele regels respecteren om ten volle te kunnen genieten van het concept zwemvijver. De beplanting is erg belangrijk en mag niet verwaarloosd worden, want het zijn de planten die een belangrijke rol spelen in het zuiveren van het water. Bovendien dragen zij in grote mate bij tot het ‘natuurlijke’ en ‘ongedwongen karakter’ van een zwemvijver.
In een zwemvijver introduceert men normaal gezien geen vissen. Een uitzondering kan gemaakt worden voor een paar winden of rietvoorns. Een enkele forel of baars helpt het aantal vissen te beperken die per toeval in de vijver raken (door eieren meegebracht door eenden en andere vogels).

Wat betreft vorm en afwerkingen zijn er veel mogelijkheden. Men kan kiezen voor een architecturale, rechthoekige of ronde vijver. Men kan ook kiezen voor een informele, onregelmatige vorm, die zich integreert in de rest van de tuin.

Voor de kinderen kunnen er minder diepe zones voorzien worden om te voorkomen dat ze onmiddellijk in de diepe zwemgedeeltes terecht komen. Elk technisch detail kan zonder al te veel problemen gecamoufleerd worden. De zwemvijver laat toe te zwemmen en te genieten omringd door de natuur. Men waant er zich in het paradijs.

Vraagt een zwemvijver onderhoud?
Ondanks het erin heersende biologische evenwicht kan er zich afzetsel vormen op de bodem. Een vijverstofzuiger kan een nuttig hulpmiddel zijn. Een naakte vijverbodem, zonder kiezel, zal veel makkelijker te onderhouden zijn dan eentje met kiezel. Met een net verwijdert men de blaadjes en takjes die in het water vielen. Afgestorven plantendelen worden minstens eens per jaar afgesneden. Een groot onderhoud is in het algemeen nodig na 3 tot 10 jaar, afhankelijk van het type zwemvijver en van zijn omgeving.

Bron: http://www.coolsbvba.be/